چند روز پیش وقتی نامه موافقت استعفای دوستم ابوالفضل کارگر را دیدم ، از ته دل حسرت از دست دادن همچون نیروی خدومی رادر عرصه ورزش آموزشگاههای اردکان کشیدم .
آنانکه کمی در گود ورزش هستند خوب می دانند که این جوان تحصیل کرده که به قول ورزشی ها گوش شکسته هم می باشد برای ارتقاء سطح ورزش اردکان از هیچ فعالیتی دریغ نکرد.
مگر آموزش و پرورش ما چند نیروی توانا دارد که اینگونه با اقویا برخورد می کند ومگر در گوشه و کنار همین اداره ضعفایی نیستند که تنها هنرشان نگه داشتن میزشان است.
هرچند شائبه سیاسی بودن پذیرفته شدن استعفای کارگر بر سر زبانهاست اما انتظار می رود در فضایی که نیروهای فوق العاده ارزشمند ، کمتر به صحنه خدمت می آیند، قدردان آنان باشیم.
اردکان سالهاست که از حیث مدیریت اجرایی مشکل دارد ، همه هم می دانند که برخی تنها برای پرشدن چارت سازمانی اداره متبوعشان ، دائم الپست شده اند ، اما هرگز یادمان نرود که شأن و لیاقت اردکان فراتر از اینهاست.
رجعت 
